Ο Σαίξπηρ βασίστηκε σε ένα ποίημα του Άρθουρ Μπρουκ για να δημιουργήσει τη συγκινητικότερη ιστορία αγάπης. Ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα του ενέπνευσαν μεγάλους συνθέτες που, με τη μουσική τους, υπερτόνισαν τα συναισθήματα και εμβάθυναν στα νοήματα των στίχων. Ο Μπερλιόζ έγραψε την ομώνυμη τρίπρακτη δραματική συμφωνία το 1839, από την οποία ξεχωρίζει η Σκηνή της Αγάπης, η αγαπημένη του σύνθεση, όπως αναφέρει στα απομνημονεύματά του. Ο Τσαϊκόφσκι έγραψε το συμφωνικό ποίημα Overture–Fantasy σε μορφή σονάτας, βασισμένο σε 3 πράξεις της ιστορίας του Άγγλου δραματουργού. Η σύνθεση ολοκληρώθηκε το 1880 και περιλαμβάνει το πολυαγαπημένο Love Theme, ‘πρώτη ύλη’ δεκάδων μελωδιών στο μέλλον, σχετικών με τους δυο τραγικούς εραστές. Ο Προκόφιεφ τόλμησε το 1935 να αφηγηθεί την ιστορία με μόνα εκφραστικά ‘όπλα’ τη μουσική και το χορό. Κόντρα σε όλες τις προβλέψεις και αντίθετα με προηγούμενες ανεπιτυχείς προσπάθειες άλλων, το ομώνυμο μπαλέτο του κατάφερε να αναπλάσει πιστά την ιστορία και να αποδώσει τον πλούτο των συναισθημάτων της. Αργότερα συγκέντρωσε τις χαρακτηριστικότερες στιγμές της υποβλητικής μουσικής του σε τρεις σουίτες. Την 13η Φεβρουαρίου τιμάται η μνήμη των Αποστόλων Ακύλλα και Πρίσκιλας και είναι η παραδοσιακή «ημέρα των ερωτευμένων» της Ορθοδοξίας, αν και έχει υποσκελιστεί από την επικρατούσα παγκοσμίως επόμενη ημέρα, του Αγίου Βαλεντίνου.
Πρόγραμμα:
Hector Berlioz (1803-1869), Ρωμαίος και Ιουλιέτα, Scene d’ amour
Pyotr Ilyich Tchaikovsky (1840-1893), Ρωμαίος και Ιουλιέτα, Overture – Fantasy
Sergei Prokofiev (1891-1953), Ρωμαίος και Ιουλιέτα, Σουίτα αρ. 2, έργο 64
«Κοίτα πώς ακουμπάει το μάγουλο στο χέρι της! Ω, να’ μουνα γάντι στο χεράκι αυτό, για ν’ άγγιζα το μάγουλό της»
Ουίλιαμ Σαίξπηρ (1564-1616), Ρωμαίος και Ιουλιέτα, Πράξη Β’, Σκηνή 2η, μετ. Βασίλης Ρώτας, Εκδόσεις Ίκαρος
Παραγωγή: Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης