Ο Μάλερ υπήρξε ένας ασυμβίβαστος καλλιτέχνης που δεν επηρεαζόταν από τις γνώμες των άλλων, παρά χάραζε με συνέπεια το δικό του συνθετικό δρόμο επιδιώκοντας σταθερά την τελειότητα. Τα έργα του αποπνέουν ευγένεια και μεγαλείο και χαρακτηρίζονται από τη φυσικότητα της έκφρασης, την ιδιαίτερη πυκνότητα των ενορχηστρώσεων και από μία χαρακτηριστική λεπτή ειρωνεία. Ο Μάλερ προκαλεί συνεχώς το διανοητικό και συναισθηματικό κόσμο του ακροατή εκφράζοντας τις υπαρξιακές αναζητήσεις και τις μεταφυσικές αγωνίες του με ένταση, χωρίς να πτοείται από τις σκληρές επικρίσεις των συγχρόνων του, με τη σταθερή πεποίθηση ότι οι μελλοντικές γενιές θα αναγνωρίσουν την ιδιοφυία του, κάτι που επαληθεύτηκε απολύτως. Το συμφωνικό ποίημα ‘Νεκρικές Ακολουθίες’ ταλαιπώρησε για 5 χρόνια το δημιουργό του, που προσπαθούσε να αποφασίσει για το αν θα αποτελέσει μέρος μίας συμφωνίας ή όχι. Τελικά αποτέλεσε την πρώτη ύλη για το πρώτο μέρος της περίφημης ‘Συμφωνίας της Αναστάσεως’. Τα ‘Παιδικά Νεκρικά Τραγούδια’ είναι ένας κύκλος τραγουδιών βασισμένος σε ποιήματα που είχε γράψει ο Φρίντριχ Ρίκερτ για τα δυο παιδιά που έχασε. Η μουσική του Μάλερ δένει απόλυτα με το επώδυνο θέμα του κειμένου και προκαλεί δέος. Σε ποιήματα του ίδιου ποιητή είναι βασισμένος και ο κύκλος τραγουδιών «Τραγούδια του Ρίκερτ’, αν και στην πραγματικότητα πρόκειται για ανεξάρτητα κομμάτια. Η μουσική του Μάλερ, μελαγχολική και ρομαντική, ντύνει τους υπέροχους στίχους και προσφέρει μία από τις πλέον λυρικές στιγμές του μεγάλου συνθέτη. Η ‘Δέκατη Συμφωνία’ είναι το κύκνειο άσμα του 'τελευταίου των ρομαντικών'. Το ‘Αντάτζιο’ είναι το μόνο μέρος της συμφωνίας που ολοκλήρωσε ο Μάλερ πριν πεθάνει και αντανακλά την εσωτερική ταραχή του μπροστά στον επερχόμενο θάνατο, αλλά και τη θλίψη του για την απιστία της συζύγου του. Στο χειρόγραφό του πάνω στην παρτιτούρα του έργου γράφει χαρακτηριστικά: «Έζησα για σένα! Πεθαίνω για σένα!»



Πρόγραμμα:
Γκούσταβ Μάλερ (1860-1911): Totenfeier
Γκούσταβ Μάλερ (1860-1911): Kindertotenlieder
Γκούσταβ Μάλερ (1860-1911): Rückert-Lieder
Γκούσταβ Μάλερ (1860-1911): Αντάτζιο, από τη Συμφωνία αρ.10