Μότσαρτ & Προκόφιεφ

Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791): Κοντσέρτο αρ.24 για πιάνο και ορχήστρα σε ντο ελάσσονα, KV 491
Ι.  Allegro   ΙΙ. Larghetto   ΙΙΙ. Allegretto   
 
Το ‘Κοντσέρτο για πιάνο αρ.24’ είναι γραμμένο το 1786 και ξεχωρίζει στη σχετική εργογραφία του ιδιοφυούς συνθέτη για πολλούς λόγους. Καταρχάς είναι το μόνο κοντσέρτο πιάνου του Μότσαρτ σε ελάσσονα τονικότητα, μαζί με το αρ.20. Επίσης, ο συνθέτης χρησιμοποιεί ταυτόχρονα κλαρινέτα και όμποε, κάτι που έπραξε επίσης σε δύο μόνο από τα συνολικά 23 κοντσέρτα για πιάνο του, ενώ υπάρχουν σημεία που τα πνευστά κυριαρχούν ολοκληρωτικά έναντι των εγχόρδων.
Το έργο ξεπερνά επίσης τα όρια των υπόλοιπων κοντσέρτων του συνθέτη σε ό,τι αφορά τον εκφραστικό του πλούτο, την ένταση των συναισθημάτων και το πάθος του, καθώς και την επεξεργασία του θεματικού υλικού του. Από τις πρώτες κιόλας νότες διαχέεται στην ατμόσφαιρα μία έντονη δραματικότητα, κυρίως με τους διαλόγους της ορχήστρας με το πιάνο, χωρίς φυσικά να ξεπερνιούνται ποτέ τα όρια της κλασικής ισορροπίας.
Ο Μότσαρτ δεν απαρνείται ποτέ την κλασική τελειότητα και, όπως πάντα, εκφράζει την ομορφιά και την αβρότητα του κλασικισμού με τη διαύγεια του μουσικού λόγου, τη συναισθηματική ισορροπία και την οικονομία των τεχνικών μέσων. Όμως δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει το ότι αυτό το έργο ανοίγει ένα παράθυρο στο μέλλον και στο ρομαντισμό, πολύ πριν αυτός γεννηθεί.
Το πρώτο μέρος ακολουθεί την κλασική μορφή σονάτας. Πρόκειται για το μεγαλύτερο σε διάρκεια και πλέον πολύπλοκο αντίστοιχο μέρος από όλα τα κοντσέρτα του Μότσαρτ. Αξιοσημείωτο στιλιστικό χαρακτηριστικό του είναι ο παθιασμένος διάλογος του πιάνου με την ορχήστρα.
Το δεύτερο μέρος είναι ένα Largetto στο οποίο κυριαρχεί ένα εντυπωσιακά απλό θέμα. Κυριαρχεί μία γαλήνια αγνότητα και μία συγκινητική ηρεμία, που δίνονται με μία ακραία, σχεδόν υπερβατική, απλότητα.
Στο φινάλε κυριαρχεί ένα κύριο μελωδικό θέμα με οχτώ παραλλαγές του, που αποτελούν μία ολοκληρωμένη μελέτη του Μότσαρτ. Θυμίζει άλλοτε εμβατήριο και άλλοτε ύμνο. Απαιτεί μεγάλη ταχύτητα και ενώ συναισθηματικά φαίνεται να επανέρχεται στο πρώτο μέρος, οι παραλλαγές το κάνουν με διάφορους τρόπους αλλάζοντας συνεχώς διάθεση. Ο Βρετανός μουσικολόγος, συγγραφέας, συνθέτης, μαέστρος και πιανίστας Sir Donald Francis Tovey είπε πως εδώ συνοψίζεται όλο το πάθος της μουσικής του Μότσαρτ.
Στο σύνολό του το έργο καταφέρνει και συνδυάζει την ομορφιά, το πάθος και τη χάρη με τρόπο μοναδικό και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κοντσέρτα για πιάνο στην ιστορία.
 
 
 
 
Sergei Prokofiev (1891-1953): Συμφωνία αρ.1 σε ρε μείζονα, έργο 125 (‘Κλασική’)
Ι.  Allegro    ΙΙ. Allegretto    ΙΙΙ. Gavotte: Non troppo allegro    IV. Finale: Molto vivace
 
Η πρώτη συμφωνία του Προκόφιεφ ονομάστηκε ‘Κλασική’ από τον ίδιο, γιατί με αυτό το έργο ο συνθέτης αποτίνει φόρο τιμής στον αγαπημένο του κλασικισμό. Την έγραψε το 1917, αφήνοντας για πρώτη φορά στην άκρη το πιάνο κατά τη σύνθεση, βασισμένος απόλυτα στα κλασικά πρότυπα, σε ό,τι αφορά το ύφος, τη φόρμα και την ενορχήστρωση, προσθέτοντας φυσικά στην ακρίβεια και τη φινέτσα αυτής της περιόδου και τα χαρακτηριστικά της δικής του γραφής, όπως τις ξαφνικές μετατροπές, τις απότομα κομμένες φράσεις και τη ρυθμική ευρωστία. Ο ίδιος δήλωσε σχετικά «Αυτή τη στιγμή υπάρχει ένα πισωγύρισμα στις κλασικές φόρμες. Όταν δουλεύω με βάση αυτές αισθάνομαι πραγματικά ο εαυτός μου». Φιλοδοξία του ήταν να γράψει μία συμφωνία όπως θα την έγραφε ο ίδιος ο Χάυντν, αν ζούσε στις αρχές του 20ου αιώνα και είχε όλες τις επιδράσεις της εποχής αυτής. Έτσι στόλισε το έργο με μοντέρνες αρμονίες, ρυθμούς και ορχηστρικά χρώματα.
Αξίζει να σημειωθεί πως, όταν ξεκίνησε να το γράφει, έξω από το παράθυρό του εξελίσσονταν τα γεγονότα της Ρωσικής Επανάστασης. Απεργίες και δυναμικές διαδηλώσεις, κατά τη λεγόμενη Φεβρουαριανή Επανάσταση, που θα εξελισσόταν ραγδαία σε οργανωμένες εξεγέρσεις και θα οδηγούσε τελικά στην Οκτωβριανή Επανάσταση. Την άνοιξη ο Προκόφιεφ απέδρασε στην εξοχή για να συνεχίσει το γράψιμο, όπου είχε το πλεονέκτημα να βρίσκει «νόστιμο και υγιεινό φαγητό».
Η συμφωνία είναι γεμάτη εμπνεύσεις και με χαρούμενη διάθεση από την αρχή ως το τέλος. Η προσδοκία ενός καλύτερου μέλλοντος για την πατρίδα μετά τις ταραχές της Επανάστασης και η ανέμελη ζωή στην ύπαιθρο αφήνουν το στίγμα της αισιοδοξίας στη γραφή του Προκόφιεφ. Όλο το έργο είναι αρκετά σύντομο, με τα τέσσερα μέρη του να είναι θαυμαστά δεμένα μεταξύ τους.
Το πρώτο μέρος, σε μορφή σονάτας, ξεκινά με όμορφα ποικίλματα και συνεχίζεται στα πρότυπα των συμφωνιών του Μότσαρτ με την έκθεση δύο μελωδικών θεμάτων αντιθετικού χαρακτήρα. Ένα φωτεινό βασικό θέμα ακολουθείται από ένα απλό στα βιολιά, που στη συνέχεια αναπτύσσονται με ένα κάπως έντονο τρόπο καταλήγοντας στην αναθεώρησή τους.
Το δεύτερο μέρος είναι ένα χαλαρό larghetto σε τριμερή μορφή. Το κύριο θέμα προβάλλει αρχικά από τα πρώτα βιολιά, ενώ ακολουθεί το φλάουτο με την απαλή συνοδεία των υπόλοιπων εγχόρδων. Το μεσαίο τμήμα στηρίζεται σε πιτσικάτι των εγχόρδων, που εντείνεται με τη συμμετοχή των ξύλινων πνευστών, πριν υποχωρήσει σύντομα οδηγώντας στην επαναφορά του αρχικού θέματος. Ο Προκόφιεφ αντικαθιστά το μενουέτο που θα έγραφε ο Μότσαρτ με έναν άλλο χορό του 18ου αιώνα, το γαλλικό χορό λαϊκής προέλευσης γκαβότ.
Το τρίτο μέρος κάνει μία σύντομη αναδρομή σε προκλασικά πρότυπα. Ο χαρακτήρας του είναι επίτηδες βαρύς, ενώ τα έγχορδα δημιουργούν μία ποιμενική ατμόσφαιρα, με τη συνοδεία των τυμπάνων. Αυτό το μέρος αποτέλεσε αργότερα τη βάση για το διάσημο μπαλέτο του Προκόφιεφ ‘Ρωμαίος και Ιουλιέτα’.
 
Στο πανηγυρικό φινάλε έρχεται να προστεθεί ένα, επίσης σύντομο, τρίτο θέμα, με παιχνιδιάρικο και χαριτωμένο χαρακτήρα. Χαρακτηρίζεται από ορμητικότητα σχεδόν ζωική, ενώ ο Προκόφιεφ δίνει ενδιαφέροντα δεξιοτεχνικά περάσματα στο φλάουτο και το όμποε. Αρχικά είχε γράψει ένα πιο στοχαστικό φινάλε, ώσπου θυμήθηκε το παράπονο του μουσικολόγου και φίλου του Boris Asafyev πως δεν υπάρχει πραγματική χαρά στη ρωσική μουσική. Έτσι έγραψε αυτό το σπινθηροβόλο φινάλε για να διαψεύσει (ή να ικανοποιήσει) το φίλο του και όπως είπε ο ίδιος «το απόλαυσα ιδιαίτερα».
Στο σύνολό της η συμφωνία χαρακτηρίζεται από φρεσκάδα και χαρά, που εξελίσσεται με αφοπλιστική απλότητα και γοητευτικές μελωδίες και είναι εμποτισμένη με το πηγαίο χιούμορ και τις υπέροχες εμπνεύσεις του δημιουργού της, αποτελώντας δικαίως ένα από τα δημοφιλέστερα έργα του.

Διαδικτυακή μετάδοση
Από το κανάλι της ΚΟΘ στο Youtube & τη Σελίδα της ΚΟΘ στο facebook

Διεύθυνση Ορχήστρας: Γεώργιος Βράνος
Πιάνο: Martyna Jatkauskaite
Παραγωγή: Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης
Συνεργασία: Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης

Mozart-Prokofiev_01.JPG
Mozart-Prokofiev_02.JPG
Mozart-Prokofiev_03.JPG
Mozart-Prokofiev_04.JPG
Mozart-Prokofiev_05.JPG
Mozart-Prokofiev_06.JPG
Mozart-Prokofiev_07.JPG
Mozart-Prokofiev_08.JPG
Mozart-Prokofiev_09.JPG
Mozart-Prokofiev_10.JPG
Mozart-Prokofiev_11.JPG
Mozart-Prokofiev_12.JPG
Mozart-Prokofiev_13.JPG
Mozart-Prokofiev_14.JPG
Mozart-Prokofiev_15.JPG
Mozart-Prokofiev_16.JPG
Mozart-Prokofiev_17.JPG
Mozart-Prokofiev_18.JPG
Mozart-Prokofiev_19.JPG
Mozart-Prokofiev_20.JPG
Mozart-Prokofiev_21.JPG
Mozart-Prokofiev_22.JPG
Mozart-Prokofiev_23.JPG
Mozart-Prokofiev_24.JPG
Mozart-Prokofiev_25.JPG
Mozart-Prokofiev_26.JPG
Mozart-Prokofiev_27.JPG
Mozart-Prokofiev_28.JPG
Mozart-Prokofiev_29.JPG
Mozart-Prokofiev_30.JPG

Εστία_Μότσαρτ και Προκόφιεφ από την ΚΟΘ

Καθημερινή της Κυριακής_Διαφήμιση Μότσαρτ & Προκόφιεφ

Καθημερινή_Διαφήμιση Μότσαρτ & Προκόφιεφ

Καρφί_Δωρεάν live μεταδόσεις από την ΚΟΘ

Εφημερίδα των Συντακτών_Κλασική Προκόφιεφ εις διπλούν


tsso image
Κοινωνικές δράσεις Κ.Ο.Θ.
21/06/2024
10:00
Η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης τιμά και φέτος την Ευρωπαϊκή Ημέρα Μουσικής με ένα τριήμερο συναυλιών για ανθρώπους που χρειάζονται περισσότερο από όλους την ευεργετική επίδραση της μουσικής, στο πλαίσιο του κοινωνικού της ρόλου ως ένας δημόσιος φορέας πολιτισμού. Έτσι, η Κ.Ο.Θ. θα βρεθεί σε δύο από τα παραρτήματα του Κέντρου Κοινωνικής Πρόνοιας Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, το Θεραπευτήριο Χρόνιων Παθήσεων «Ο Άγιος Παντελεήμονας» και το Παράρτημα Αποθεραπείας και Αποκατάστασης Παιδιών με Αναπηρία Θεσσαλονίκης – ΙΑΑ, καθώς και στην ΕΛΕΠΑΠ Θεσσαλονίκης, προσφέροντας ένα όμορφο πρόγραμμα με το κουαρτέτο εγχόρδων ‘Αυγή’ του Χάυντν και γνωστά τραγούδια του Κώστα Γιαννίδη, σε διασκευή για κουαρτέτο εγχόρδων του Λάζαρου Τσαβδαρίδη.

Τετάρτη 19 Ιουνίου
ώρα 11:00
Θεραπευτήριο Χρόνιων Παθήσεων «Ο Άγιος Παντελεήμονας» (Παράρτημα Θεσσαλονίκης)
 
Πέμπτη 20 Ιουνίου 
Παράρτημα Αποθεραπείας και Αποκατάστασης Παίδων με Αναπηρία Θεσσαλονίκης ΙΑΑ (ώρα 10:30)
ώρα 10:30
 
Παρασκευή 21 Ιουνίου 
ΕΛΕΠΑΠ Θεσσαλονίκης
ώρα 10:00
 
Συμμετέχουν:
 
Γιώργος Κουγιουμτζόγλου (βιολί)
David Bogorad (βιολί)
Ρόζα Τερζιάν (βιόλα)
Μυρτώ Ταλακούδη (τσέλο)
 
Ελένη Δημοπούλου (φωνή)
 
Λάζαρος Τσαβδαρίδης
Διασκευή για κουαρτέτο εγχόρδων 
 
 
Πρόγραμμα:
Joseph Haydn (1732-1809):
Κουαρτέτο εγχόρδων αρ. 4 σε σι ύφεση μείζονα "Sunrise" ("Αυγή"), έργο 76
 
Κώστας Γιαννίδης (1903-1984):
Παίξε τσιγγάνε
Πόσο λυπάμαι
Ξύπνα αγάπη μου
Μια φορά μονάχα ζούμε
Για 'σένα μοναχά
tsso image
Η Κ.Ο.Θ. στο Ρούσε
27/06/2024
19:00
Η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης εμφανίζεται στο Ρούσε (Βουλγαρία) και στο Atheneum Summer Festival του Βουκουρεστίου (Ρουμανία), με έργα Τσαϊκόφσκι και Περπέσσα, στο πλαίσιο των δράσεων του έργου «Δράσεις εξωστρέφειας και διεθνοποίησης της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης», που χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσω του προγράμματος «Ελλάδα 2.0 - Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας».
 
Σολίστ στο βιολί η σπουδαία Βουλγάρα βιολονίστα Liya Petrova, Νικήτρια Πρώτου Βραβείου του Διεθνούς Διαγωνισμού Βιολιού 'Carl Nielsen' του 2016, που έχει επαινεθεί για την 'χωρίς καμία προσπάθεια δεξιοτεχνία' (The Strad) , την 'Εξαίρετη τονική ποικιλία' (Gramophone) και τον 'πανέμορφο ήχο της, ώριμο και ευχάριστο, και τις μεγαλοπρεπώς ευρείες φράσεις της' (The Times).
 
Την Κ.Ο.Θ. διευθύνει ο ο γεννημένος στη Μασσαλία Ελληνο-Αργεντίνος διακεκριμένος μαέστρος Γιάννης Πουσπουρίκας.
 
Το πρόγραμμα ξεκινά με το δημοφιλές ‘Κοντσέρτο για βιολί’ του Τσαϊκόφσκι, ένα συναρπαστικό έργο με μελωδική ομορφιά, αρμονική ευρηματικότητα και ενορχηστρωτικό πλούτος, που γεφυρώνει την Ανατολή με την Δύση, τον εθνικισμό με τον κοσμοπολιτισμό, την παράδοση με τον νεωτερισμό, την τρυφερότητα με την μεγαλοστομία, την αρρενωπότητα με την θηλυκότητα και ολοκληρώνεται με ένα διαμάντι της ελληνικής μουσικής, τη ‘Συμφωνία του Χριστού’ του Περπέσσα που έκανε πρεμιέρα το 1950 στο Carnegie Hall της Νέας Υόρκης με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Νέας Υόρκης, υπό τη μουσική διεύθυνση του Δημήτρη Μητρόπουλου. Οι προγραμματικοί συσχετισμοί του έργου επεκτείνονται σε κάθε μέρος, με τίτλους ή εκτενή αποσπάσματα της Αποκάλυψης του Ιωάννη: o «Χριστός» του γενικού τίτλου είναι ο Ιησούς της Δευτέρας Παρουσίας.

Πέμπτη, 27 Ιουνίου
ώρα 19:00
Philharmonic Hall (Cultural Hall)
Ρούσε, Βουλγαρία
 
Η Κ.Ο.Θ. στο Βουκουρέστι
Σάββατο, 29 Ιουνίου
ώρα 19:00
The Romanian Athenaeum
Βουκουρέστι (Ρουμανία)
 
Βιολί: Liya Petrova
Διεύθυνση ορχήστρας: Γιάννης Πουσπουρίκας
 
Πρόγραμμα:
Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι (1840-1893): Κοντσέρτο για βιολί και ορχήστρα σε ρε μείζονα, έργο 35
Χαρίλαος Περπέσσας (1907-1995): Συμφωνία του Χριστού
 
 
 
Παραγωγή:
Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης
 
Το έργο / δράση της Κ.Ο.Θ. υλοποιείται στο πλαίσιο του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0» με τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης
 
Εισιτήρια
Russe State Opera box office
tsso image
Η Κ.Ο.Θ. στο Βουκουρέστι
29/06/2024
19:00
Η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης εμφανίζεται στο Ρούσε (Βουλγαρία) και στο Atheneum Summer Festival του Βουκουρεστίου (Ρουμανία), με έργα Τσαϊκόφσκι και Περπέσσα, στο πλαίσιο των δράσεων του έργου «Δράσεις εξωστρέφειας και διεθνοποίησης της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης», που χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσω του προγράμματος «Ελλάδα 2.0 - Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας».
 
Σολίστ στο βιολί η σπουδαία Βουλγάρα βιολονίστα Liya Petrova, Νικήτρια Πρώτου Βραβείου του Διεθνούς Διαγωνισμού Βιολιού 'Carl Nielsen' του 2016, που έχει επαινεθεί για την 'χωρίς καμία προσπάθεια δεξιοτεχνία' (The Strad) , την 'Εξαίρετη τονική ποικιλία' (Gramophone) και τον 'πανέμορφο ήχο της, ώριμο και ευχάριστο, και τις μεγαλοπρεπώς ευρείες φράσεις της' (The Times).
 
Την Κ.Ο.Θ. διευθύνει ο ο γεννημένος στη Μασσαλία Ελληνο-Αργεντίνος διακεκριμένος μαέστρος Γιάννης Πουσπουρίκας.
 
Το πρόγραμμα ξεκινά με το δημοφιλές ‘Κοντσέρτο για βιολί’ του Τσαϊκόφσκι, ένα συναρπαστικό έργο με μελωδική ομορφιά, αρμονική ευρηματικότητα και ενορχηστρωτικό πλούτος, που γεφυρώνει την Ανατολή με την Δύση, τον εθνικισμό με τον κοσμοπολιτισμό, την παράδοση με τον νεωτερισμό, την τρυφερότητα με την μεγαλοστομία, την αρρενωπότητα με την θηλυκότητα και ολοκληρώνεται με ένα διαμάντι της ελληνικής μουσικής, τη ‘Συμφωνία του Χριστού’ του Περπέσσα που έκανε πρεμιέρα το 1950 στο Carnegie Hall της Νέας Υόρκης με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Νέας Υόρκης, υπό τη μουσική διεύθυνση του Δημήτρη Μητρόπουλου. Οι προγραμματικοί συσχετισμοί του έργου επεκτείνονται σε κάθε μέρος, με τίτλους ή εκτενή αποσπάσματα της Αποκάλυψης του Ιωάννη: o «Χριστός» του γενικού τίτλου είναι ο Ιησούς της Δευτέρας Παρουσίας.
 
Πέμπτη, 27 Ιουνίου
ώρα 19:00
Philharmonic Hall (Cultural Hall)
Ρούσε, Βουλγαρία
 
Η Κ.Ο.Θ. στο Βουκουρέστι
Σάββατο, 29 Ιουνίου
ώρα 19:00
The Romanian Athenaeum
Βουκουρέστι (Ρουμανία)
 
Βιολί: Liya Petrova
Διεύθυνση ορχήστρας: Γιάννης Πουσπουρίκας
 
Πρόγραμμα:
Πιοτρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι (1840-1893): Κοντσέρτο για βιολί και ορχήστρα σε ρε μείζονα, έργο 35
Χαρίλαος Περπέσσας (1907-1995): Συμφωνία του Χριστού
 
 
 
Παραγωγή:
Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης
 
Το έργο / δράση της Κ.Ο.Θ. υλοποιείται στο πλαίσιο του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0» με τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης


Εισιτήρια:
https://www.fge.org.ro/en/biletesiabonamente